De hier gebruikte peilontvangers hadden zo'n S-meter gewoonlijk niet. Er waren wel enkele mensen die zoiets hadden. De afdeling Amersfoort heeft ergens in de jaren 80 een eigen ontwerp gepubliceerd dat daarna heel vaak gebruikt werd. Weinig knoppen en heel effectief.
Ik kan er zo snel niets over vinden, maar ik ben er redelijk zeker van dat er in het afdelingsblad nog wel iets over staat. Die ontvangers werden in clubverband gebouwd. Hoewel ik zelf het ding al klaar had ben ik daar toch geregeld bij geweest, bijv. om mensen te helpen.
Ik heb ooit een vrij serieuze meetontvanger grotendeels van eigen ontwerp gebouwd (daar zat bijv. een KVG-kristalfiter in dat toen tegen de 300 gulden kostte). Dat was dus het zware apparaat waar ik het in de uitzending van het linkje hierboven over heb). Een S-meter op 2 dB nauwkeurig en dat soort onnodige dingen. En het ding was zo gemaakt dat je de vele knoppen erop op gevoel kon bedienen. Dat waren allemaal wipschakelaartjes die in een driehoek rechts onderaan het frontje waren gemonteerd, telkens 90 graden gedraaid ten opzichte van de schakelaar ernaast. Hierdoor kon je direct voelen hoe alle schakelaars stonden. Maar het ding was zwaar en daardoor onhandig om ermee te lopen.
Ik had wel meer van die goede ideeën die na uitvoering toch iets minder goed bleken. Eentje was een bijzonder ontwerp quad-antenne om te peilen (ik heb hem nog steeds). De zijden daarvan waren een achtste golflengte, geen kwartgolf. Hij werkte erg goed, maar op 2 meter blijkt zelfs een quad met zijden van 25 cm bij het rijden onbruikbaar veel wind te vangen. Die heb ik dus maar één keer gebruikt ook
Momenteel is denk ik voor 2m een Moxon het best bruikbare ontwerp. In tegenstelling tot een HB9CV, indien goed uitgevoerd, niet een beetje 'scheel', en doordat er geen punten aan zitten blijf je minder snel in struikgewas hangen en bovenaal steek je minder snel mensen met de antenne in een oog
